20 oktober 2019

 

Beste 70 jarigen

 

Wij zijn de beste van de 422 mensen die in 1949 in Zele geboren werden.

Wij hebben de kans en de goesting om mekaar vandaag te ontmoeten en gaan er met 101 aanwezigen één groot feest van maken.

 

Hoe komt het dat wij hier vandaag met zovelen samen zijn?

Waarschijnlijk juist omdat we in 1949 geboren zijn.

 

De meesten van onze ouders hadden het niet breed zo kort na de oorlog.

Arm Vlaanderen leefde zuinig en krabbelde langzaam recht uit zijn miserie.

Er was nog geen TV in de huiskamers en mensen gingen vroeg slapen en maakten soms veel kinderen

Die kinderen waren geen verwende nesten maar moesten hun plaats verdedigen in het gezin en later in de maatschappij.

 

Verschillenden moesten meewerken op de boerderijen of op 14 jaar in de fabrieken.

 

 

Meisjes die meer geluk hadden mochten studeren maar hadden in Zele slechts de keuze tussen Handel, Technische of beroepsonderwijs.

 

Geen middelbaar zoals de jongens. Meisjes werden ook naar rijke families gestuurd en kregen een dienende functie.

We zijn er allemaal sterk door geworden, hebben hard gewerkt en hebben onze kinderen alle kansen kunnen geven om te studeren en een minder moeizaam leven te leiden.Toch was het als kind niet al kommer en kwel.  

 

Onze ouders hadden tijd voor ons. 

 

We waren met weinig tevreden en zeer creatief.

Handige vaders maakten veel zelf en materialen werden meermaals hergebruikt.

Borstelstelen waren takken van de bomen.

Hout werd manueel zeer klein gekapt om de leuvense stoof te doen branden.

Schramoelzen werden gezeefd om toch maar geen ongebrand kooltje verloren te laten gaan.

De muur zoede en het warm water

werd gebruikt om de koffie op te gieten of de afwas te doen.

 

Moeders vermaakten kleren.

Truien werden afgetrokken en

met dezelfde sjette herbreid tot sjaals.

Knopen van versleten klederen werden bijgehouden en op andere kledingstukken genaaid.

Honger hadden we niet maar keuze van eten bestond niet.

Wat wilt ge eten.. kwam niet ter sprake.

Eten wat de pot schaft.

Dat viel best mee...toen waren het allemaal bio-groenten.

Alleen als het varken geslacht was en we kop en vetsoepe moesten eten draaide ons maagske nen toer teveel, dat gebeurde ook bij warme melk met een vel op en bij piellepap.

De jaren 50, 60, 70 en verder groeide de welstand en kwamen er gouden jaren

op alle gebied… of toch niet!

Mensen werden kritischer, veeleisender.. en toen men nog later over crisis sprak ging het meestal over een beetje minder luxe.

 

Al bij al hebben wij het goed

en mogen we dankbaar zijn.

 

We zijn natuurlijk 70 jaar en hebben hier en daar al eens een kwaaltje

Hoe we daar mee omgaan

 

is ook zeer verschillend. 

 

​Laat ons blij zijn met wat we wel nog kunnen.

 

Hier vandaag samenzijn bijvoorbeeld en er een gezellige dag van maken is een goed begin.

 

Geniet ervan.

 

Bedankt om te luisteren,

 

Denise De Caluwe